ان شب دوباره غصه ی تنهایی. از اشک های چشم تو پیدا شد

                                         بغض نگاه غم زده ی باران . در ساحل نگاه تو دریا شد

آن شب دوباره دست و دلم لرزید . شوری عجیب در دل من گل کرد

                                         شوری شبیه شعر و شب شبنم .از لا به لای پنجره پیدا شد

یادش به خیر ان شب پر احساس . ماندیم و عاشفانه غزل خواندیم

                                          اما دریغ ! رفتی ان احساس .افسانه ی تمام غزل ها شد

در واپسین یک شب نم خورده . از کوچه های شهر گذر کردم

                                          اما تو را نیافتم و یادت . در کو چه های شهر معما شد

باید سفر کنم به تو اما نه ...دیگر به تو نمیرسم ای رویا  من

                                         حالا بیا ببین که دلم بی تو .در غربت نگاه . چه تنها  شد